"ผมมีความคิดว่า สิ่งที่ผมจะให้ได้กับประเทศบ้านเกิดของผม เพื่อเป็นประโยชน์กับคนกลุ่มใหญ่มากกว่าเรื่องดนตรีคลาสสิก
น่าจะเป็นเรื่องการถ่ายทอดทักษะต่าง ๆ ในเรื่องการหาความสำเร็จ โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงในระดับนานาชาติ เพราะคู่แข่งขันนั้น
มีมากมาย และอยู่ในอีกระดับที่สูงมาก ผมมั่นใจว่า ข้อแตกต่างของคนของเรา กับคนประเทศที่เจริญแล้ว หรือกำลังรุดหน้า
อย่างรวดเร็ว ก็คือ วิธีการคิด ถ้าเปลี่ยนวิธีการคิด ก็เปลี่ยนผลที่ตามมา

      ผมมีความฝันว่า ในอนาคตอันใกล้ ไม่เกินสิบห้าปีข้างหน้า (ปี พ.ศ. 2565) ประเทศไทยจะสามารถผลิตบุคลากรรุ่นใหม่
ที่สามารถเป็นเลิศแซงหน้าต่างชาติในด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น การกีฬา ดนตรี ศิลปะแขนงต่าง ๆ วิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์ ฯลฯ
ผมไม่ใช่แค่เชื่อว่ามันเป็นไปได้ ผมรู้ว่ามันเป็นไปได้อย่างแน่นอน เพราะผมเองทำมาแล้ว และเข้าใจกฎตายตัวของโลกที่ว่า
"มนุษย์จะพัฒนาการไปอย่างที่ตนคิด" ถ้าเราอยากเห็น อนาคต ของคนรุ่นใหม่เปลี่ยน เราต้องเปลี่ยนการคิดของเขาในปัจจุบัน

      ผมขอทำในส่วนที่ผมทำได้ คือ ให้ข้อคิดต่าง ๆ ที่ตนเองได้เรียนรู้มา จากการไปฝ่าฟันแข่งขันทำงานในต่างประเทศ
ได้เจอคนเก่ง ๆ มาทุกประเภท ในระดับนานาชาติ ข้อคิดเหล่านี้ ผมหวังว่าอาจเป็นประโยชน์ต่อคนไทยไม่มากก็น้อย"